,

Sztuka Autoprezentacji

Sztuka Autoprezentacji

Sztuka autoprezentacji i wystąpień publicznych to wyzwanie jakie stawiają przed nami współczesne realia zawodowe i osobiste. Jest to często dziedzina, z którą nie dajemy sobie rady. Tak naprawdę nigdy nie dowiemy się ile szans tracimy przez tremę i paraliżujący lęk przed publicznymi wystąpieniami. Dlatego też znajomość skutecznych zasad autoprezentacji w dużej mierze ułatwia poruszanie się w sferze spraw zawodowych i osobistych, jak również stwarza warunki do osiągnięcia wyznaczonych celów. Co ważniejsze, pozwala to wyrobić, lub udawać, cechy pożądane przez otoczenie.

„Myśląc o wystąpieniach publicznych wielu z nas ma przed oczami siebie na wielkiej scenie przed szeroką publicznością. Często w teatrze lub domu kultury. Oślepiają nas reflektory, a nagłośnienie sprawia, że słychać nas na całe miasto. Ręce i nogi nam drżą zanim zdążymy otworzyć usta i wydać z siebie niepewny dźwięk. W głowie pustka, a widownia jakby coraz bardziej zniecierpliwiona i rozdrażniona…” Jest to obraz, który często nam towarzyszy, gdy myślimy o wystąpieniach publicznych, a prawda jest przecież taka, że publicznie występujemy codziennie. Często przemawiając do współpracowników, rodziny czy sąsiadów, chcemy ich do siebie i swojej wizji przekonać. Czy można się jednak tego nauczyć? Są oczywiście osoby, które mają naturalne atrybuty do bycia mówcą, ale oznacza to tylko tyle, że jest im trochę łatwiej. Wszystko – tak jak w negocjacjach jest kwestią dobrego przygotowania. Na co więc należy zwrócić uwagę i co robić, żeby inni odbierali nas jako fantastycznego mówcę? Jest kilka elementów, o które warto zadbać. Pierwszym z nich jest mimika. Wyraz twarzy odzwierciedla wszelkie zmiany zachodzące podczas rozmowy.

Pozwala on rozpoznać czy słowa są zrozumiałe, czy słuchacz się z nimi zgadza i jakiego rodzaju reakcje emocjonalne w nim zachodzą. Powinniśmy starać się zwrócić do rozmówcy całą twarzą, a jeśli ten zmieni położenie, podążać za nim. Kluczowym elementem wystąpienia publicznego jest kontakt wzrokowy, który odzwierciedla emocje, bliskość czy chęć nawiązania kontaktu. Należy utrzymywać zatem cały czas z rozmówcą kontakt wzrokowy. Nie można unikać jego wzroku, bądź wpatrywać się uporczywie w oczy drugiej osoby, gdyż może to ją krępować. Pamiętać należy, że kontrola wzroku podczas wystąpień publicznych nie jest łatwa, ale staje się łatwiejsza jeśli jesteśmy przygotowani i nie skupiamy się na notatkach, ani nie patrzymy w podłogę czy okna. Ważnym elementem autoprezentacji są również gesty. Służą one do podkreślenia komunikatów słownych, a w określonych sytuacjach, w których używanie słów jest utrudnione, mogą je nawet zastępować. W parze z gestami idzie także postawa. Podczas wystąpień publicznych powinna ona być przede wszystkim naturalna i wygodna dla nas samych, jednak nie może przy tym rozpraszać rozmówcy. Sposób siedzenia, pozostawanie w pozycji stojącej oraz sposób chodzenia mogą stanowić wyraz stanu emocjonalnego oraz wskazywać na postawę i uczucia wobec siebie samego i innych osób.

Śledź nas i Udostępniaj w sieci społecznościowej

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

two + three =